zapamiętaj mnie
Jesteś niezalogowany, załóż konto jeśli go nie posiadasz, lub przypomnij hasło

Informed - Internetowa Informacja Medyczna

Alternative content

Wyszukiwarka artykułów:

Zespół jelita drażliwego17-03-2016

      Zespół jelita drażliwego (z.j.n.) charakteryzuje się bólem i/lub dyskomfortem w jamie brzusznej, wzdęciem, zmianą częstotliwości wypróżnień i konsystencji stolca. Ból, dyskomfort i wzdęcie często ustępują po wypróżnieniu.

Jest to choroba czynnościowa. Oznacza to, że objawy nie są związane z uszkodzeniem przewodu pokarmowego. Czasem trudno zrozumieć, dlaczego boli, skoro formalnie wszystko jest w porządku. Podczas badania brzucha lekarz nie znajdzie żadnych nieprawidłowości. Niedokrwistość, krwawienie, chudnięcie, gorączka nie mogą być przypisane chorobie czynnościowej i są zazwyczaj wyrazem chorób organicznych. O takich objawach należy bezzwłocznie powiadomić lekarza. Dolegliwości w z.j.n. zazwyczaj ciągną się latami, w zmiennym nasileniu. Czasem jednak ustępują na wiele miesięcy, rzadziej zanikają w ogóle.


      Przyczyny tej choroby są nieznane. Istnieje kilka poglądów. Na przeciwległych biegunach leżą: przekonanie, że jest to choroba pierwotnie psychiatryczna, a na drugim, że jest to jednak organicznie uwarunkowane zaburzenie funkcji przewodu pokarmowego. Jest bardzo prawdopodobne, ze nie istnieje tylko jeden odpowiedzialny czynnik sprawczy, i że nigdy do końca nie poznamy przyczyny.


      Większość publikacji dowodzi, że pacjenci z tą chorobą częściej wykazują pewne objawy dysfunkcji psychologicznych i u sporego odsetka z nich można rozpoznać depresję. Czasem mówi się o somatyzacji, czyli o traktowaniu przez pacjenta normalnych doznań fizycznych jako objawów choroby. Somatyzacja może być następstwem obawy przed chorobą (np. u osób, których bliski zmarł na nowotwór) lub też może być wykorzystana do rozwiązywania swoich problemów w relacjach z innymi ludźmi, uciekania od trudności w pracy, od problemów finansowych, dla wywołania zainteresowania otoczenia.

      Pewne obserwacje zrodziły hipotezę o zależności wielu chorób jelita grubego, w tym zaburzeń czynnościowych, od ubogoresztkowej diety typu zachodniego. Koncepcja ta nie znalazła jednak potwierdzenia w przypadku z.j.n.

      Analiza przypadków pozwoliła dowieść czasowego związku między krótkotrwałym epizodem zakażenia pokarmowego („zatrucia pokarmowego”) i następującymi po nim wieloletnimi zaburzeniami czynnościowymi. Zależność taka dotyczy ok. 20% pacjentów z z.j.n. i 30% tych, którzy przebyli zakażenie salmonellą.

      Zespół jelita nadwrażliwego może objawiać się przewlekłą biegunką (postać biegunkowa) lub zaparciem (postać zatarciowa). Często biegunka i zaparcie występują naprzemiennie. Z.j.n. może objawiać się również uczuciem niepełnego wypróżnienia po defekacji. Bóle i skurcze brzucha należą do najczęstszych objawów i wielu pacjentów odczuwa znaczące ustąpienie bólu czy dyskomfortu po wypróżnieniu lub odejściu gazów. Możliwe jest również wystąpienie nudności.

Niewłaściwy sposób odżywiania może nasilać objawy choroby. Z tego względu pomocna jest modyfikacja żywienia zależna od postaci i okresu choroby. Polega ona na indywidualnej eliminacji niektórych produktów żywnościowych nasilających dolegliwości.

- Należy zrezygnować z produktów wzdymających, jak cebula, czosnek, kukurydza, słodycze, ziemniaki, jajka, kapusta gotowana, suche warzywa strączkowe, a czasem także wołowina i owoce cytrusowe.

- U części chorych występuje nietolerancja laktozy. Dlatego po spożyciu mleka i innych produktów mlecznych występuje nasilenie objawów: wzdęcia i biegunki. Należy wykluczyć mleko, sery, jogurty i inne potrawy zawierające mleko.

- Wskazane jest też ograniczenie lub całkowite wykluczenie z diety kawy naturalnej i mocnej herbaty, ponieważ zawarta w nich kofeina czy teina pobudza skurcze mięśni jelita i w ten sposób może nasilać dolegliwości.

- Z tego samego względu zaleca się unikania picia mocnych napojów alkoholowych.

 

     Modyfikacja diety zależy od postaci choroby.


W okresie biegunki konieczne jest zastosowanie diety niskoresztkowej polegającej na ograniczeniu spożycia produktów zawierających włókna roślinne (poniżej 10g dziennie).


      Zaleca się:
- spożywanie oczyszczonych produktów zbożowych (pieczywo z mąki pszennej wysokoprzemiałowej, łuszczony ryż, makarony itp.);
- ograniczenie spożycia owoców, orzechów i warzyw bogatych w błonnik (m.in. warzywa strączkowe, kalafior, brokuły, cytryny, truskawki, maliny);
- ograniczenie spożycia gruboziarnistych kasz, owsianki i razowego pieczywa oraz ostrych przypraw i alkoholu
- przygotowywanie posiłków poprzez gotowanie i gotowanie na parze, pieczenie w folii i duszenie (należy unikać smażenia)

 

     W okresie zaparcia zaleca się wypijanie co najmniej 1,5l płynów niegazowanych oraz dietę bogatoresztkową zawierającą co najmniej 30-50g błonnika.
 

Zaleca się:
- zwiększenie spożycia surowych owoców (zwłaszcza pestkowych) i warzyw o wysokiej zawartości błonnika;
- zwiększenie spożycia kasz gruboziarnistych, owsianki, pieczywa razowego, muesli;
- dodawanie 3 łyżek stołowych otrąb pszennych do codziennej diety (powinny być namoczone w mleku, jogurcie lub soku)
- skuteczność tej diety zależy od cech osobniczych chorego, czasem u niektórych chorych wywołuje wzdęcia, których można uniknąć zastępując naturalne produkty zawierające błonnik preparatami złożonymi z włókien syntetycznych.

Komentarze

dodał: ~Gość | 2011-03-05 18:09:28

Bardzo ładnie i przejrzyście napisane. Polecam jednak serwis http://www.chorejelita.pl, gdzie ludzie, którzy walczą na co dzień z Zespołem Jelita Drażliwego, wymieniają się między sobą swoimi doświadczeniami w walce z IBS'em.