zapamiętaj mnie
Jesteś niezalogowany, załóż konto jeśli go nie posiadasz, lub przypomnij hasło

Informed - Internetowa Informacja Medyczna

Alternative content

Wyszukiwarka artykułów:

Wady zgryzu u dzieci i dorosłych. 30-01-2020

Wady zgryzu to zaburzenia w budowie i czynnościach zębów, łuków zębowych i ich wzajemnej relacji i ustawienia. Wady mogą być widoczne z zewnątrz (w zmienionych rysach twarzy), co może wpływać negatywnie na wygląd twarzy pacjenta, mogą również zaburzać różne funkcje jamy ustnej (m.in. utrudniać jedzenie, oddychanie, mówienie, spanie …). DEF.

 

Przyczyny wad zgryzu:

- Wrodzone wady zgryzu – przyczyną tych wad mogą być czynniki genetyczne ( wada zgryzu jest dziedziczona przez kolejne pokolenia w rodzinie) lub czynniki zewnętrzne (oddziałujące patologicznie na płód poprzez organizm matki, np. niedobory kwasu foliowego)

 

- Nabyte wady zgryzu – najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych lat życia dziecka i są konsekwencją niewłaściwych nawyków (np. ssanie kciuka lub smoczka, zasysanie policzków lub warg, obgryzanie paznokci, gryzienie ołówka), mogą również pojawić się w związku z nieprawidłowościami podczas wymiany zębów mlecznych na stałe lub być następstwem urazów mechanicznych twarzy i okolic. DEF

 

Rodzaje wad zgryzu:

 

- Wady pionowe to wady, w których zaburzone jest położenie szczęki do żuchwy. Wady pionowe dzielimy na dotylne (tyłozgryz i tyłożuchwie) i doprzednie (przodozgryz i przodożuchwie)

 

- Wady poziome są widoczne w płaszczyźnie poziomej, a zęby górne i dolne mogą się ze sobą nie kontaktować lub zachodzą na siebie zbyt mocno. Do wad poziomych zalicza się zgryz otwarty (całkowity lub częściowy, przedni lub boczny) oraz zgryz głęboki (całkowity, częściowy lub rzekomy).

 

- Wady poprzeczne to wady, w których zęby z łuków górnych i dolnych zachodzą na siebie w sposób nieprawidłowy. Do wad poprzecznych zalicza się: zgryz krzyżowy (całkowity lub częściowy, przedni lub boczny), zgryz przewieszony oraz boczne przemieszczenie żuchwy (czynnościowe lub morfologiczne). DEF

 

Wady zgryzu są bardzo często połączone z nieprawidłowościami w budowie, kształcie i położeniu pojedynczych zębów, co utrudnia diagnostykę i leczenie.

To pokazuje nam, że różnego rodzaju kombinacji nieprawidłowego zgryzu jest niemalże tyle, ile kombinacji przy rozgrywaniu zaawansowanej partii szachowej.

 

Do najczęściej występujących nieprawidłowości zębowych zaliczamy:

 

- Stłoczenie – zęby są stłoczone w wyniku zaburzenia stosunku wielkości lub ilości zębów do wielkości podstaw kostnych (szczęki i żuchwy)

 

- Diastemy – widoczne odstępy między zębami pojawiają się, gdy wielkość zębów jest mniejsza niż wielkość miejsca w łuku zębowym

 

- Zatrzymany ząb – to ząb w pełni rozwinięty, który nadal pozostaje niewyrznięty (w kości)

 

- Brak zawiązków zębowych – po wypadnięciu zębów mlecznych, nie wyrastają zęby stałe (fizycznie ich nie ma), najczęściej dotyczy to ósemek (25%), górnych „dwójek” i dolnych „piątek”.

DEF

 

Wady zgryzu u dzieci;

 

Nikt z nas nie jest idealny.

 

Biorąc sobie do serca to motto każdy z rodziców powinien przynajmniej jeden raz udać się ze swoim „skarbem” do gabinetu ortodontycznego. Oczywiście mówię tu o sytuacjach, gdy nie występują widoczne gołym okiem zaburzenia ustawienia zębów lub rysów twarzy dziecka.

 

Tak naprawdę każda z wcześniej wymienionych wad zgryzu lub nieprawidłowości zębowych może być charakterystyczna i znamienna dla dzieci, a pamiętać należy że leczenie wad zgryzu w okresie rozwoju i wzrostu dziecka jest z reguły łatwiejszym i szybszym niż u dorosłego.

 

Kluczowe pytanie brzmi, kiedy ta wizyta powinna mieć miejsce?

 

Teoretycznie są trzy takie okresy:

- wiek 3 lat ( są już zęby mleczne)

- wiek 6-7 lat ( zaczynają się pojawiać zęby stałe)

- wiek 10-11 lat ( wymiana zębów mlecznych na stałe)

 

Doświadczenie kliniczne podpowiada, że wizyta taka ma sens w sytuacji gdy dziecko współpracuje, rodzic jest świadomy i zmotywowany, a zalecenia które mogą się pojawić będą traktowane z należytą uwagą i będą konsekwentnie wdrażane w życie.

 

Wady zgryzu u dorosłych:

 

- Leczenie ortodontyczne u mnie?

- Czy ja nie jestem już za stary?

- Czy to ma sens?

 

To najczęściej zadawane pytania, a zarazem źródło wątpliwości dorosłego pacjenta.

Spróbujmy odpowiedzieć na nie.

Nie ma górnej granicy wieku, gdzie leczenie ortodontyczne jest lub nie jest możliwe. Tak naprawdę to wszystko siedzi w naszej głowie.

To leczenie ma czemuś służyć, ma coś poprawić, coś zmienić, tak więc pytanie winno brzmieć czy ja chce coś w swoim wyglądzie zmienić i dlaczego?.

 

Cele mogą być różne, choć najczęściej jest to:

- poprawa estetyki i położenia zębów, które są obecne w jamie ustnej

- poprawa warunków do leczenia protetycznego ( najpierw ortodonta, potem protetyk)

- leczenie nieprzyjemnych lub bolesnych objawów, które są konsekwencją wad zgryzu.

 

Leczenie wad zgryzu:

 

Rodzaje aparatów ortodontycznych:

- Aparaty ruchome – aparaty, które można na określony czas wyjmować (np. do mycia zębów lub jedzenia). Aparaty ruchome dla dzieci mogą być: mechaniczne (płyty aktywne), mechaniczno-czynnościowe (modyfikacje aktywatorów) lub czynnościowe (aktywatory).

 

- Aparaty stałe – aparaty ortodontyczne mocowane na określony czas do zębów za pomocą zamków ortodontycznych, do których przymocowuje się oddziałujące na zęby łuki ortodontyczne. Aparaty stałe mogą być: metalowe (tradycyjne), estetyczne (z zamkami kompozytowymi lub porcelanowymi) lub lingwalne (niewidoczne na zewnątrz, mocowane od strony języka).

 

Artykuł powstał na bazie komentarza specjalistów z Ortoprotex.pl

Komentarze