PRAWO DO INFORMACJI 01-01-1970

Lekarz ma obowiązek udzielać pacjentowi (lub jego ustawowemu przedstawicielowi) informacji o:

• stanie zdrowia pacjenta, • rozpoznaniu, • proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, • dających się przewidzieć następstwach zastosowania albo zaniechania tych metod, • wynikach leczenia oraz • rokowaniu.

Obowiązkiem lekarza jest przekazanie tych informacji w przystępny /zrozumiały dla pacjenta/ sposób. Rzetelna informacja jest podstawą wyrażenia przez pacjenta zgody na postępowanie lecznicze. Lekarz nie ma obowiązku udzielać tych informacji pacjentowi, jeśli pacjent zażąda, by takie informacje nie były mu udzielane. Informacje te mogą być udzielane innym osobom (np. rodzinie) tylko za zgodą pacjenta. Obowiązek udzielania informacji dotyczy również pacjentów niepełnoletnich, którzy ukończyli 16 rok życia.  

Jeżeli pacjent nie ukończył 16 lat lub jest nieprzytomny bądź niezdolny do zrozumienia znaczenia informacji, lekarz udziela informacji przedstawicielowi ustawowemu. W razie braku przedstawiciela ustawowego lub gdy porozumienie się z nim jest niemożliwe lekarz udziela informacji opiekunowi faktycznemu pacjenta.   Pacjentowi, który nie ukończył 16 lat, lekarz udziela informacji w zakresie i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub terapeutycznego i wysłuchuje jego zdania. W wyjątkowych sytuacjach, jeżeli rokowanie jest niepomyślne dla pacjenta, lekarz może ograniczyć informację o stanie zdrowia i o rokowaniu, ze względu na dobro pacjenta. W takich przypadkach lekarz przekazuje informacje przedstawicielowi ustawowemu pacjenta lub osobie upoważnionej przez pacjenta. Jednak nawet w takim przypadku lekarz ma obowiązek udzielić pacjentowi informacji, jeśli pacjent ich zażąda.

Prawo do informacji obejmuje także dostęp do informacji o prawach pacjenta . Zapewnienie pacjentom dostępu do informacji o przysługujących im prawach należy do obowiązków kierownika zakładu opieki zdrowotnej.