zapamiętaj mnie
Jesteś niezalogowany, załóż konto jeśli go nie posiadasz, lub przypomnij hasło

Informed - Internetowa Informacja Medyczna

Alternative content

Wyszukiwarka artykułów:

Letni czas- przypadkowe kontakty seksualne a choroby weneryczne!06-05-2016

     Wakacje to czas oderwania się od codziennych trosk, wypoczynku i poznawania nowych ludzi. W takich okolicznościach nie trudno o wakacyjną miłość. Jednak nieostrożni mogą oprócz pięknych wspomnień przywieźć z urlopu uciążliwą chorobę.
     Choroby przenoszone drogą płciową to wciąż bardzo wstydliwy problem. Pacjenci unikają wizyty u specjalisty i leczą się na własną rękę. Konsekwencje takiego postępowania mogą być opłakane. Nieleczone lub źle leczone choroby weneryczne mogą prowadzić do bardzo poważnych komplikacji zdrowotnych. Szczególnie niebezpieczna jest nieleczona kiła. Może doprowadzić do utraty wzroku, nieodwracalnych zmian w układzie krążenia, a nawet choroby psychicznej.

     Codziennie chorobami przenoszonymi drogą płciową zaraża się 1,5 mln osób nie licząc HIV i wirusowego zapalenia wątroby typu B.
Groźne niegdyś choroby, jak rzeżączka i kiła, można obecnie całkowicie wyleczyć, jeśli zostaną wykryte wcześnie, zanim spowodują poważne zmiany w organizmie: nieleczona kiła – wywołuje nieodwracalne zmiany w układzie nerwowym, a nieleczona rzeżączka – uszkodzenia narządów wewnętrznych. W wypadku chorób przenoszonych drogą płciową zawsze trzeba leczyć oboje partnerów, inaczej będą się oni w nieskończoność wzajemnie zarażać.
Jeszcze nie tak dawno za choroby weneryczne uważano tylko kiłę i rzeżączkę. Kilkanaście lat temu do chorób przenoszonych droga płciową (tzw. Grupy STD - Sexually Transmitted Diseases) zakwalifikowano również chlamydiozę, rzęsistkowicę, brodawki i opryszczkę narządów płciowych oraz AIDS.
     Zakażenia te są w świecie bardzo rozpowszechnione, jednak w Polsce w ostatnich latach liczba zachorowań systematycznie maleje.

Kiła.
Wywołują ją bakterie zwane krętkami bladymi, które wnikają do organizmu podczas stosunku seksualnego przez uszkodzony naskórek lub błonę śluzową. Po upływie około 3 tygodni od pechowego zbliżenia tworzy się w miejscu wniknięcia bakterii (najczęściej na narządach płciowych) małe niebolesne owrzodzenie, a węzły chłonne w pachwinie powiększają się. W tym okresie kiła jest najbardziej zakaźna. Po kilku tygodniach objawy te samoistnie ustępują, można je, więc przeoczyć (zwłaszcza, gdy owrzodzenie znajduje się w niewidocznym miejscu). Jeśli chory nie zacznie się leczyć, po 8-10 tygodniach od zakażenia na tułowiu i kończynach pojawia się nieswędząca, lecz wyraźnie widoczna wysypka w postaci drobnych plamek bądź grudek. Ona także ustępuje bez leczenia, jednak, co jakiś czas powraca, skupiając się w okolicy narządów płciowych. Potem nieleczona kiła przechodzi, w wieloletni okres utajenia. W tym czasie mogą powstać nieodwracalne zmiany w układzie nerwowym lub układzie krążenia, których skutkiem bywa choroba psychiczna, niedowład ruchowy, utrata wzroku, choroba serca.
Nawet przy braku objawów, począwszy od 4-6 tygodnia choroby, kiłę można wykryć badaniem serologicznym. W razie wątpliwości wykonuje się badania dodatkowe. Najskuteczniejszym lekiem przeciwko kile jest penicylina.

Rzeżączka.
Tę zakaźną chorobę wywołują gonokoki - bakterie znajdujące się w wydzielinie zakażonych błon śluzowych. U mężczyzn po 3-5 dniach od zbliżenia pojawia się obfity, białawy, ropny wyciek z cewki moczowej. Towarzyszy mu pieczenie przy oddawaniu moczu. Objawy są na tyle dokuczliwe, że zwykle skłaniają chorego do zasięgnięcia porady lekarza. Jeżeli leczenie nie zostanie podjęte, może dojść do poważnych powikłań (np. do zapalenia najądrzy powodującego niepłodność, a nawet zap. opon mózgowych). U kobiet rzeżączka rozwija się dłużej (7-14 dni), a jej objawy (głównie upławy) są mało wyraźne. Dość często zdarza się więc, że kobieta dowiaduje się o chorobie dopiero od partnera, który się od niej zaraził. Mimo braku dolegliwości kobieta nie powinna zwlekać ze zgłoszeniem się do lekarza. Niewyleczona rzeżączka grozi zapaleniem, przydatków (zwiększa to ryzyko ciąży pozamacicznej, a nieraz prowadzi do niepłodności), zapaleniem stawów, zakażeniem ogólnym. Jeżeli zachoruje kobieta ciężarna, podczas porodu może dojść do zainfekowania oczu dziecka, powodującego nawet utratę przez nie wzroku. Rzeżączkę leczy się antybiotykami. Po leczeniu konieczna jest zawsze kontrola lekarska.

Opryszczka narządów płciowych
Jest chorobą wywołaną przed drugi typ wirusa opryszczki ludzkiej, pierwszy wywołuje opryszczkę wargową. Zarazić się można przez kontakty seksualne. Choroba rozwija się 2-8 dni. Na skórze lub błonie śluzowej narządów płciowych pojawiają się wykwity w postaci niewielkich pęcherzyków, przekształcających się szybko w bolesne nadżerki, które goją się po mniej więcej 2 tygodniach. Skłonność do opryszczki pozostaje na całe życie, w czasie nawrotów objawy są jednak łagodniejsze. Leczenie jest szczególnie ważne w czasie ciąży, gdyż wirus opryszczki zagraża życiu dziecka. Lekarze podejrzewają, że zakażenie opryszczką sprzyja zachorowaniu na raka szyjki macicy.

Chlamydioza.
Nazywana jest też nierzeżączkowym zapaleniem narządów moczowo-płciowych (NGU). Wywołują ją bakterie Chlamydia trachomatis. Ze względu na długi (2-5 tygodni) okres wylęgania oraz fakt, że część pacjentów nie odczuwa żadnych dolegliwości, chorzy często nie wiedzą, iż zarazili się nią podczas stosunku seksualnego. U mężczyzn objawem chlamydiozy jest śluzowo-ropna wydzielina z cewki moczowej, a także niewielkie dolegliwości przy oddawaniu moczu. U kobiet chorobę mogą sygnalizować upławy, pieczenie przy oddawaniu moczu, pobolewania w podbrzuszu, przedłużające się miesiączki. Objawy te są tak mało charakterystyczne, że diagnozę można postawić dopiero po mikroskopowym zbadaniu pobranej wydzieliny. Leczenie pozwala uniknąć powikłań (zapalenia najądrzy u mężczyzny, zapalenia przydatków u kobiet, poronienia w przypadku zakażenia w czasie ciąży). Chlamydiozę leczy się antybiotykami (tetracykliny, erytromycyna).

Kłykciny Kończyste
Nazywane również brodawkami narządów płciowych, występują samodzielnie lub towarzyszą innym chorobom przenoszonym droga płciową. Choroba, wywoływana przez wirus brodawczaka ludzkiego, rozwija się 4-12 tygodni. Zmiany w postaci grudek i narośli umiejscawiają się na narządach płciowych lub w okolicy odbytu. W miarę rozwoju choroby, kłykciny rozrastają się, przybywa też nowych. Najczęściej usuwa się je chirurgicznie.

Rzęsistkowica.
Światowa Organizacja Zdrowia ocenia, że co roku zapada na tę chorobę około 120 mln osób. Wywołuje ją jednokomórkowy pierwotniak, który u kobiet umiejscawia się w pochwie, a u mężczyzn - w cewce moczowej. Rzęsistkowica jest przenoszona głownie drogą płciową, jednak możliwe jest zakażenie poprzez używanie wspólnej bielizny, ręczników, gąbek itp. Choroba objawia się zapaleniem pochwy - pienistymi, obfitymi upławami, dokuczliwym świądem i pieczeniem, dolegliwościami przy oddawaniu moczu. Kobiety chorują częściej niż mężczyźni, u których rzęsistkowica nierzadko ma przebieg bezobjawowy. Mężczyźni są jednak jej nosicielami, dlatego również oni powinni poddać się leczeniu.

AIDS.
Zespół nabytego upośledzenia odporności (w skrócie AIDS) jest chorobą stosunkowo niedawno odkrytą. Wywołuje ją wirus HIV, znajdujący się we krwi, nasieniu lub wydzielinie pochwowej osób zakażonych. Przenosi się on najczęściej w czasie stosunków płciowych, przy czym nie ma znaczenia, czy są one hetero- czy homoseksualne. Możliwe jest też zakażenie poprzez kontakt z krwią nosiciela lub chorego (używanie niesterylnych igieł i strzykawek, przetoczenie zakażonej krwi, zakażenie dziecka przy porodzie). Fakt zakażenia wirusem HIV nie oznacza jeszcze choroby, która rozwija się długo, nawet kilkanaście lat. Organizm zaatakowany przez wirusa HIV traci możliwość obrony przed innymi zarazkami. Objawami rozwiniętego AIDS są, więc nawracające, wyniszczające infekcje (np. zapalenia płuc, uporczywe biegunki), charakterystyczne dla AIDS nowotwory, postępująca demencja i degradacja psychiczna. Choroba jest śmiertelna. Jak dotąd nie wynaleziono ani skutecznej szczepionki, ani lekarstwa. Badając poziom przeciwciał dla wirusa HIV we krwi, można sprawdzić, czy ktoś jest zakażony. Ponieważ przeciwciała pojawiają się we krwi nawet po kilku miesiącach od zakażenia, ujemny wynik testu przeprowadzonego we wczesnym okresie nie oznacza, że badany nie miał kontaktu z wirusem., Aby zapobiegać rozprzestrzenianiu się choroby, testowi powinni się poddać wszyscy, którzy podejrzewają, że mogli się zarazić HIV.

Wirusowe zapalenie wątroby.
Choroba szerząca się przez kontakty seksualne, kontakt z krwią oraz przez niesterylny sprzęt użyty do zabiegów i zakażenie okołoporodowe. Jest kilka rodzajów wirusa, najgroźniejszy jest HCV (powodujący zapalenie wątroby typu C), gdyż tak jak w przypadku wirusa HIV, zarażenie przez wiele lat przebiega bezobjawowo, a przewlekłe zapalenie wątroby powoduje stopniowe jej niszczenie, u znacznej części zarażonych - marskość i nowotwory wątroby i może być śmiertelny. Zarażenie tym wirusem przez kontakty seksualne nie jest częste, ryzyko wzrasta przy kontaktach analnych i w czasie miesiączki.
Jeśli organizm został zainfekowany innymi wirusami zapalenia wątroby, okres wylęgania się choroby trwa od kilku dni do kilku miesięcy, pojawiają się objawy przypominające grypę, odbarwione stolce, ciemny mocz, zażółcenie oczu, skóry.

Świerzb.
Świerzb przenosi się przez bezpośrednią styczność z zakażoną osobą (np. przy stosunku płciowym) lub - rzadziej - przez kontakt z jej bielizną pościelową, a także odzieżą. Świąd pojawia się trzy do czterech tygodni po zakażeniu świerzbem. Wbrew szeroko rozpowszechnionym poglądom świerzb może pojawić się w "najlepszych rodzinach" i w najlepszych warunkach higienicznych.

Zapobieganie chorobom przenoszonym drogą płciową.
Pamiętać trzeba, że ryzyko zarażenia się tymi chorobami jest wprost proporcjonalne do liczby partnerów/partnerek seksualnych. Dlatego należy się wystrzegać przygodnych znajomości i nie powinno się zbyt pochopnie decydować na współżycie z osobą dopiero, co poznaną. Takie nagłe zauroczenie może mieć przykre następstwa. Pamiętać trzeba również o tym, że dla osoby, która zbyt łatwo zgadza się na współżycie lub natarczywie do niego dąży, nie jesteśmy tym jednym jedynym bądź tą jedną jedyną. Traktowanie seksu jako sportu, chęci przeżycia przygody czy „zaliczenia” partnerek/ów nie jest właściwe.
Jeśli partnerzy są sobie wierni, i przed podjęciem współżycia byli zdrowi, to ryzyko zachorowania jest takie samo jak w przypadku abstynencji, czyli równe zeru.
A co z tymi, którzy nie umieją żyć w monogamii (czyli z jedną partnerką lub partnerem)? Zabezpieczyć się! Koniecznie stosować prezerwatywy. Prezerwatywy dość skutecznie zapobiegają zarażeniom chorobami przenoszonymi drogą płciową oraz nieplanowaną ciążą. Ważne jest, by były odpowiedniego rozmiaru, nieuszkodzone i prawidłowo zakładane. Prezerwatyw nie należy używać po upłynięciu terminu ważności!
Jeżeli ktoś miał „podejrzany” stosunek płciowy, po którym zauważył u siebie jakieś niepokojące objawy, koniecznie musi skontaktować się z lekarzem, a do czasu postawienia przez niego diagnozy w ogóle powstrzymać się od kontaktów seksualnych. Pamiętać trzeba, że również osoba, z którą ostatnio się współżyło, powinna poddać się badaniom. Choć obecnie większość chorób przenoszonych drogą płciową można skutecznie i dość łatwo wyleczyć, to żartów nie ma. W stadium zaawansowanym choroby te, nie leczone bądź leczone domowymi sposobami, mogą prowadzić do bezpłodności, poważnych uszkodzeń narządów wewnętrznych, a nawet śmierci.

Jeszcze raz!
Zapobieganie i leczenie chorób przenoszonych drogą płciową:
-edukacja i unikanie ryzykownych zachowań seksualnych
-- związek z jednym partnerem,
- stosowanie prezerwatyw przez osoby zmieniające partnerów
- leczenie objawów chorobowych przez dermatologów-wenerologów.

Nie lekceważ tego!
• Objawy zakażenia w obrębie skóry i błony śluzowej narządów płciowych, wyciek z cewki moczowej, zmieniona wydzielina pochwowa bądź też wystąpienie jakichkolwiek objawów ogólnych, np. gorączki czy wysypki, to sygnał do natychmiastowej wizyty u lekarza.
• Podejmowanie prób samoleczenia, wstyd przed wizytą u lekarza są niebezpieczne dla naszego zdrowia oraz dla partnera.
• Musimy pamiętać, że podjęcie przez nas leczenia to tylko połowa sukcesu, leczony musi być także nasz partner.


Opracowanie: OKO

Czytaj także:

Niepłodność !

Komentarze

dodał: justyna | 2022-06-20 17:47:26

bardzo ciekawy wpis - równie fajne informacje można poczytać na https://puramente.pl/

dodał: ~czajka | 2021-03-04 16:43:33

Niestety wiele osób zapomina, że sex oprócz przyjemności niesie za sobą pewne ryzyko i wcale nie chodzi o ciąże. Często bywam w Trójmieście i tutaj bardzo popularnym portalem jest https://eromeet.pl/sex-randki-trojmiasto/ - ludzie umawiają się na seks, nie używają prezerwatyw a później... problem!