zapamiętaj mnie
Jesteś niezalogowany, załóż konto jeśli go nie posiadasz, lub przypomnij hasło

Informed - Internetowa Informacja Medyczna

Alternative content

Wyszukiwarka artykułów:

Leczenie zawału serca zaczyna się przed przyjęciem do szpitala 16-03-2016

Leczenie zawału serca zaczyna się przed przyjęciem do szpitala 
 
Odpowiednie postępowanie przedszpitalne jest niezwykle ważne w przypadku pacjentów z zawałem serca. To od niego zależy czy leczenie zakończy się sukcesem. 
 
Po pierwsze: właściwe rozpoznanie
Postępowanie medyczne w przypadku zawału serca rozpoczyna się od momentu pierwszego kontaktu z chorym. Wstępna ocena stanu pacjenta dokonywana jest przez ratownika medycznego, lekarza lub innego pracownika ochrony zdrowia.
 
Może się ona odbywać 
w warunkach przedszpitalnych (np. w domu), ale także wtedy, gdy pacjent samodzielnie pojawi się w szpitalnym oddziale ratunkowym. Jednak najważniejszą rzeczą jest wstępne rozpoznanie zawału serca. Zazwyczaj opiera się ono na wywiadzie bólu w klatce piersiowej trwającego 20 minut lub więcej, nieustępującego po nitroglicerynie. Ważnymi punktami rozpoznania są wywiad w kierunku choroby wieńcowej oraz promieniowanie bólu do szyi, żuchwy lub lewego ramienia. U niektórych pacjentów występują mniej typowe objawy, takie jak nudności, wymioty, duszność, zmęczenie, kołatania serca lub omdlenie. 
 
Po drugie: stosowanie odpowiednich procedur medycznych
U wszystkich pacjentów z podejrzeniem zawału należy możliwie jak najszybciej wykonać EKG, które pozwala na stwierdzenie zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca, a w razie potrzeby ułatwia decyzje o podjęciu defibrylacji. Jeśli obraz EKG nie jest jednoznaczny albo nie potwierdza klinicznego podejrzenia zawału serca, należy przez jakiś czas powtarzać zapisy i na bieżąco porównywać wyniki. W ostrej fazie zawału rutynowo pobiera się krew 
w celu oznaczenia markerów martwicy mięśnia sercowego. Bardzo ważną rolę odgrywa też łagodzenie bólu. W tym przypadku chodzi nie tylko o względy humanitarne, ale także fakt powiązania bólu z aktywacją współczulną, która powoduje skurcz naczyń i zwiększa obciążenie serca. W takiej sytuacji lekarz najczęściej podaje dożylnie opioidowe leki przeciwbólowe (np. morfinę). 
 
Po trzecie: zapobieganie opóźnieniom czasowym
Zapobieganie opóźnieniom czasowym stanowi niezwykle istotny punkt leczenia zawału serca, ponieważ najbardziej krytyczna jest jego pierwsza faza, kiedy pacjent często odczuwa silny ból i grozi mu zatrzymanie krążenia. Wczesne zastosowanie, szczególnie leczenia reperfuzyjnego, które ma na celu przywrócenie krążenia krwi w narządzie, zapobiega zgonom pacjentów.
 
Lekarze wymieniają kilka rodzajów opóźnień, które mogą mieć wpływ na przebieg leczenia zawału serca. 
1. Opóźnienie ze strony pacjenta. Występuje pomiędzy początkiem objawów, a pierwszym kontaktem medycznym. Można je minimalizować uświadamiając opinię publiczną na temat rozpoznawania objawów zawału serca oraz sposobów zawiadamiania służb ratunkowych. 
Edukacja powinna też obejmować pacjentów z rozpoznaną chorobą wieńcową oraz członków ich rodzin, jakie kroki należy podjąć w przypadku podejrzenia wystąpienia ostrego zespołu wieńcowego. Chorzy z rozpoznaną chorobą wieńcową powinni posiadać kopię wcześniejszego zapisu EKG, aby w razie potrzeby, personel medyczny miał możliwość szybkiego porównania jej z aktualnym zapisem.
2. Opóźnienie między pierwszym kontaktem medycznym a rozpoznaniem. Dobrym wskaźnikiem jakości opieki jest czas do wykonania pierwszego EKG. W szpitalach oraz systemach ratownictwa medycznego uczestniczących w opiece nad chorymi z zawałem czas ten nie powinien przekraczać 10 minut.
3. Opóźnienie między pierwszym kontaktem medycznym a leczeniem reperfuzyjnym. Jest to opóźnienie systemowe, które sanowi wskaźnik jakości opieki oraz czynnik predykcyjny wyników leczenia. Zgodnie z zaleceniami czas ten powinien wynosić poniżej 90 minut. 
 
Europejskie wytyczne postępowania 
Wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) dotyczące postępowania przedszpitalnego w zawale serca określają, że jedną z głównych ról odgrywa zespół karetki pogotowia ratunkowego, która powinna być traktowana nie tylko jako środek transportu, ale również miejsce wstępnego rozpoznania, oceny stanu zdrowia i leczenia. Należy pamiętać, że w ciągu pierwszych godzin od wystąpienia zawału serca z uniesieniem odcinka ST dochodzi do wielu zgonów z powodu migotania komór. Pacjenci często umierają poza szpitalem, dlatego tak ważne jest, aby lekarze czy ratownicy wezwani do chorego z podejrzeniem zawału serca mieli dostęp do defibrylatora, byli przeszkoleni w zabiegach resuscytacyjnych, 
a także byli w stanie od razu wykonać EKG u takiego pacjenta.
 
Dowiedziono, że właściwie przeszkoleni ratownicy medyczni mogą trafnie rozpoznawać zawał serca i podawać przedszpitalne leczenie fibrynolityczne. Karetki z lekarzem nie są warunkiem koniecznym właściwego postępowania w warunkach przedszpitalnych. Zespół ambulansu medycznego powinien umieć wykonać EKG do celów diagnostycznych oraz zinterpretować zapis lub przesłać do oceny przez doświadczony zespół w pracowni hemodynamicznej lub innym ośrodku kardiologicznym. Zapis, interpretacja i, czasami, teletransmisja EKG przed przyjęciem do szpitala, może znacznie przyspieszyć postępowanie w warunkach szpitalnych.
 
W optymalnej sytuacji po wystąpieniu bólu w klatce piersiowej pacjent jak najszybciej dzwoni po pomoc na numer alarmowy. Dyspozytor wysyła w pełni wyposażony ambulans medyczny z zespołem wyszkolonym w wykonywaniu i interpretacji 12-odprowadzeniowego EKG. Po stwierdzeniu w EKG uniesienia odcinka ST najbliższy ośrodek kardiologii inwazyjnej jest informowany o zakładanym czasie przybycia pacjenta. W tym samym czasie pracownia hemodynamiczna zostaje przygotowana, a zespół – o ile jest to konieczne – uzupełniony. Zachowanie tych procedur pozwala na bezpośrednie przeniesienie pacjenta na stół hemodynamiczny, z pominięciem szpitalnego oddziału ratunkowego i oddziału intensywnej opieki kardiologicznej, co zdecydowanie skraca czas i ma pozytywne przełożenie na wyniki leczenia.
 
Dodatkowe informacje: 
Marzena Jaworska casusMEDICAL, tel. 501 074 796, marzena.jaworska@casusbtl.pl

Komentarze