zapamiętaj mnie
Jesteś niezalogowany, załóż konto jeśli go nie posiadasz, lub przypomnij hasło

Informed - Internetowa Informacja Medyczna

Wyszukiwarka artykułów:

Grypa - co warto wiedzieć?11-08-2011

Zbliża się sezon jesienno-zimowy, a więc okres epidemii grypy. Grypa jest ostrą chorobą wirusową, rozprzestrzeniającą się drogą kropelkową, która może przebiegać w różnych postaciach. Najczęściej infekcja dotyczy górnych dróg oddechowych, W około 48 godzin od zakażenia pojawiają się pierwsze objawy choroby: często wysoka, nawet do 39.5 C gorączka, dreszcze, bóle kostno - stawowe w okolicy pleców i nóg, światłowstręt, ogólne osłabienie i bóle głowy. Pojawić się także mogą objawy z przewodu pokarmowego jak biegunka i bóle brzucha. Objawy ze strony układu oddechowego to najczęściej ból gardła, suchy męczący kaszel oraz katar. Te ostre objawy zwykle utrzymują się 3-4 dni, po czym szybko ustępują. Przebieg choroby z jednej strony zależy od właściwości wirusa (od jego zjadliwości), z drugiej od stanu pacjenta: jego wieku, stanu odżywienia, odporności, występowania chorób współistniejących oraz wpływu czynników środowiskowych (np. palenia papierosów). Grypa jest chorobą groźną ze względu na możliwość rozwoju powikłań pogrypowych. Najczęściej dotyczą one układu oddechowego i przebiegają pod postacią zapalenia oskrzeli i płuc lub zaostrzeń astmy i mukowiscydozy (zwłaszcza u dzieci). Ze strony innych narządów i układów najczęściej występuje zapalenie ucha środkowego, zapalenie mięśnia serca i osierdzia oraz zapalenie mięśni z towarzyszącą mioglobinurią (czyli zwiększonym wydaleniem mioglobiny z moczem), która może prowadzić nawet do niewydolności nerek. Zdarzają się również powikłania neurologiczno-psychiatryczne: zapalenia mózgu i opon mózgowo-rdzeniowych, choroby naczyniowe mózgu, zespół Reye'a (na który narażone są zwłaszcza małe dzieci, zwłaszcza te, którym podawano aspirynę), nasilenie częstości występowania napadów padaczkowych oraz ostre psychozy, przebiegające czasem nawet z halucynacjami wzrokowymi i/lub słuchowymi. Szczepienia przeciwko grypie nie są obowiązkowymi, ale ze względu na powyżej przedstawione fakty, zalecanymi przez światową Organizację Zdrowia. Jakkolwiek o wskazaniach do szczepienia decyduje lekarz, wyodrębnione zostały pewne grupy, które powinny być szczepione. Ze wskazań klinicznych, to jest ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia powikłań pogrypowych, szczepione być powinny osoby powyżej 50 roku życia, przewlekle chorzy na schorzenia układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, cukrzycę, niewydolność nerek, pacjenci z niedoborami immunologicznymi (w tym chorzy leczeni immunosupresyjnie, np. po przeszczepach narządów) oraz kobiety, które w czasie najbliższego sezonu endemicznego grypy będą w I lub II trymestrze ciąży. Ze wskazań epidemiologicznych szczepione powinny być osoby, które stanowią potencjalne źródło zakażenia, a więc lekarze, pielęgniarki i pozostały personel zakładów opieki zdrowotnej, pracownicy domów spokojnej starości, szkół, przedszkoli i żłobków oraz pracownicy służb publicznych: kasjerzy, konduktorzy, ekspedienci sklepów, policjanci itp. Nie ma żadnych terminów wskazujących na to, do kiedy powinniśmy się szczepić. Pamiętać jednak należy, że po szczepieniu przeciwciała ochronne wytwarzane są w organizmie od 7 dnia po szczepieniu. Dlatego też osoby z grup podwyższonego ryzyka powinny zostać zaszczepione przed rozpoczęciem sezonu grypowego. Przeciwciała ochronne, wytworzone po szczepieniu, utrzymują się zwykle przez prawie 12 miesięcy. Ponadto, ze względu na dużą zmienność wirusa grypy, skład szczepionek przeciwgrypowych co roku ulega zmianie. Dlatego też istnieje konieczność corocznych szczepień. Objawy uboczne po podaniu szczepionki są rzadkie, jednakże może wystąpić ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, stan podgorączkowy i złe samopoczucie. Objawy te ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Przeciwskazaniem do podania szczepionki jest faza ostrej infekcji lub nadwrażliwość na białka jaja kurzego. Jednocześnie pamiętać należy, że istnieje ponad 150 różnych typów wirusów oddechowych, które wywołują choroby o podobnym do grypy obrazie klinicznym, ale nie wywołujących takich powikłań jak wirus grypy. Przed nimi szczepienie nas nie zabezpiecza. Co zatem robić kiedy zdarzy nam się zachorować na wirusową infekcję (niekoniecznie grypę) górnych dróg oddechowych? Po pierwsze niepowikłanej infekcji nie należy leczyć się antybiotykami, gdyż antybiotyki skuteczne są jedynie w przypadku zakażeń bakteryjnych, w przypadku wirusowych nie wykazują żadnej skuteczności. Zatem leczenie powinno być objawowe: należy pozostać w łóżku przez kilka dni i dbać o odpowiednie nawodnienie (w czasie podwyższonej temperatury tracimy je znacznie szybciej, co przy niedostatecznym uzupełnianiu może spowodować odwodnienie organizmu), z leków przeciwzapalnych i przeciwgorączkowych u dorosłych można stosować aspirynę, u dzieci jedynie paracetamol (ponieważ aspiryna zwiększa ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a). Często poprawę samopoczucia i szybszy powrót do zdrowia przynosi spożywanie odpowiednich dawek witaminy C, rutinoscorbinu i preparatów wapnia. Czasowo można również stosować inhalacje i leki zmniejszające przekrwienie błony śluzowej dróg oddechowych. Niepowikłana grypa najczęściej ustępuje po kilku dniach praktycznie we wszystkich przypadkach nie pozostawiając uszczerbku na zdrowiu.

 

U.T

Czytaj także:

Ptasia grypa - realne zagrożenie czy histeria?

Czy istnieje grypa jelitowa?

Domowe sposoby na przeziębienia!

Angina czyli ostre zapalenie migdałków

Komentarze