Drobne urazy i kontuzje życia codziennego01-01-1970

Drobne urazy i kontuzje życia codziennego

 Każdy dzień niesie ze sobą możliwość wystąpienia nieprzewidzianych sytuacji, niezależnie od tego czy jesteśmy w pracy, wypoczywamy w domu, na łonie natury czy uprawiamy sport…Dlatego warto byłoby umieć poradzić sobie w drobnych, niegroźnych kontuzjach: skręceniach, stłuczenia, zwichnięciach i niewielkich ranach, zadrapaniach, otarciach naskórka.

* skręcenie stopy jest jedną z tych dotkliwych przypadłości, która zdarza się każdemu z nas. Wystarczy nieoczekiwana nierówność chodnika, potknięcie się lub upadek, aby złe ustawienie stopy na podłożu spowodowało nagły dotkliwy ból uniemożliwiający dalsze chodzenie.
objawem uszkodzenia stawu skokowego jest obrzęk i ból nasilający się przy próbie wykonania ruchu. Dzieje się tak, dlatego, że w uszkodzonej mechanicznie tkance pojawiają się tak zwane mediatory zapalenia – histamina, prostaglandyny itp. Podrażniają one receptory bólowe i wywołują obrzęk. W konsekwencji pojawia się długotrwały ból, stan zapalny i zaczerwienienie urażonej okolicy. Uraz będący wykręceniem stawu poza bezpieczny zakres może spowodować, oprócz nadwyrężenia więzadeł, uszkodzenie przyczepów mięśniowych, a także złamania kości.

Nasze postępowanie:
Każdy z nas posiada zdolność do samoleczenia tego typu uszkodzeń. Jednak dotkliwy ból stawu przy każdym ruchu i opuchlizna zmusza nas zwykle do szybkiego farmakologicznego leczenia kontuzji. Pomogą one usunąć obrzęk, łagodzą ból i sprawią, że chodzenie staje się łatwiejsze. Proces leczenia można również wspomóc zimnymi okładami (na przykład zastosować kawałki lodu owinięte w ręcznik) przez pierwsze trzy dni po urazie.

* stłuczenie jest zamkniętym urazem tkanek miękkich, który powstaje pod wpływem działania czynników zewnętrznych. Zwichnięciem nazywamy uraz kończyn, powodujący przemieszczenie się końców kości, tworzących staw, wraz z uszkodzeniem więzadeł, ścięgien i mięśni. Do tego typu urazów dochodzi najczęściej podczas uprawiania sportu może dotyczyć kostki, kolana lub nadgarstka.
Objawy zwichnięcia i stłuczenia są podobne, jednak zwichnięcie jest bardziej bolesne i zazwyczaj wymaga nastawienia przez lekarza i dłuższego leczenia. Miejsce urazu jest spuchnięte, wrażliwe na dotyk i bolesne przy każdym ruchu. Na skórze pojawiają się często niebieskie, żółte i zielone plamy jako oznaki wylewu (sińce).
       
Co robić?
-Stosuj okłady z lodu, aby oziębić miejsce urazu. Uśmierza to ból i zapobiega nadmiernej opuchliźnie. Lód nie może jednak bezpośrednio dotykać skóry. Najlepiej przed położeniem na ranę włożyć go do plastikowej torebki lub owinąć w ręcznik. Trzymaj okład maksymalnie przez 30 minut. Po około trzydziestominutowej przerwie zastosuj go ponownie; zaleca się robić okłady przez dwa dni. W aptece dostępne są specjalne preparaty, chłodzące lepiej niż lód. 
- Trzymaj kontuzjowaną kończynę w pozycji uniesionej. 
- Jeśli skóra nie jest zraniona, ból uśmierzą także specjalne środki w postaci aerozolu lub maści. 
- Na stłuczone miejsce nałóż opatrunek uciskowy, gdyż zapobiegnie to spuchnięciu. 
- Trzymanie w górze kontuzjowanych kończyn powoduje szybsze zniknięcie opuchlizny. 
- Zranioną kończynę należy opatrywać elastycznym bandażem i nie obciążać jej aż do ustąpienia bólu.
- W przypadku silnego bólu i opuchlizny ulgę może przynieść zażycie leku przeciwbólowego.
* otarcie naskórka w takich przypadkach niezbędne jest delikatne, ale dokładne umycie miejsca urazu – np. ciepłą wodą z mydłem. Następnie dezynfekujemy np. spirytusem salicylowym czy wodą utlenioną lub nowoczesnymi preparatami na bazie chlorheksydyny, itp. Duża powierzchnia otarcia, jeśli nie jest dokładnie oczyszczona łatwo ulega zakażeniom ropnym, co przedłuża czas gojenia i może prowadzić do powikłań. 
* skaleczenia zwykle nie są groźne, lecz nawet drobne ranki trzeba odkazić i zakleić plastrem z opatrunkiem. Nie można też zignorować bąbli, choć takie urazy raczej nie wymagają fachowej medycznej interwencji   

* pęcherze na stopach: latem dużo spacerujemy, chodzimy po górach, czy po plaży, nasze stopy są narażone na niebezpieczeństwo powstania pęcherzy. Jeżeli już przytrafi nam się ta dolegliwość postarajmy się sobie pomóc.
Przekłuwać czy nie przekłuwać? Przekłuwać należy pęcherze duże i bolesne. Jeśli zdecydujemy się na tę drugą opcję należy pęcherz zdezynfekować spirytusem i przekłuć go za pomocą igły - najlepiej jednorazowej do zastrzyków( jeśli nie ma takiej pod ręką, możemy użyć igły zdezynfekowanej), płyn z pęcherza powinien wypłynąć. Nie należy zrywać skóry pokrywającej pęcherz, gdyż stanowi ona rodzaj opatrunku. Miejsce po pęcherzu przykrywamy zwykłym opatrunkiem. Na noc najlepiej opatrunek zdejmować, gdyż proces gojenia jest wówczas szybszy.
* drzazga: to chyba najczęstsza dolegliwość wakacyjna. Chodzimy boso, o drzazgę nie trudno. Co zrobić by się jej pozbyć? Nic prostszego - jeśli znajduje się tuż pod skórą, to odkażamy miejsce np. spirytusem salicylowym i usuwamy drzazgę sterylną igłą lub pęsetą. Następnie, rankę po drzazdze zalepiamy plastrem. Jeżeli ciało obce znalazło się głębiej pod skórą, to smarujemy skórę maścią ichtiolową, przykrywamy opatrunkiem i po kilku godzinach drzazga powinna "podejść" pod skórę. Wówczas usuwamy ją igiełką lub pęsetą. Jeśli nie mamy maści, równie skuteczny będzie liść aloesu. W skrajnym przypadku, gdy drzazgi nie da się usunąć, a ranka zacznie ropieć należy udać się do lekarza.
Pamiętaj o trzech podstawowych czynnościach przy udzielaniu pierwszej pomocy: starannym oczyszczeniu rany, odkażeniu oraz odpowiednim opatrunku.
Wszelkie otarcia lub drobne skaleczenia koniecznie trzeba przemyć czystą wodą, usuwając zanieczyszczenia i brud powstały w wyniku uszkodzenia skóry. Bardzo ważną czynnością jest odkażenie rany za pomocą tradycyjnych płynnych środków dezynfekujących lub specjalnie do tego celu stworzonych wygodnych gazików nasączonych 70 proc. alkoholem izopropylowym. Dzięki temu usuniemy nagromadzone w ranie bakterie i zmniejszymy niebezpieczeństwo. ··Dezynfekcja musi następować zawsze po oczyszczeniu rany, ponieważ środki odkażające tracą właściwości w kontakcie z zanieczyszczeniami. W zależności od wielkości urazu i stopnia krwawienia, zakładamy plaster lub opatrunek z gazy. Należy pamiętać, że stały dopływ powietrza przyśpiesza gojenie ran, dlatego regularna wymiana opatrunków i całkowite ich zdjęcie, gdy nie są już niezbędne, pozwalają skórze oddychać i wspomagają odbudowę naskórka.

Opracowanie: OKO